دارالصفای خوی، مدفن شمس تبریزی

شمس تبریز تو را از جویبار راستی آگاه می کند زیرا او سر شهان است در نتیجه تو شیرین میشود.ممکن است  دربین راه از خودت بپرسی:

تو که مرا خوش میکشانی آخر داتا کجا میخواهی مرا ببری البته تمامی این سفر بعد از آنست که تو در گور تن به تنگ اماده باشی و  قصد داشته باشی به اصل خود بیایی

شمس تبریز از پای تو که زندانیست  بند گران را باز میکند و از باده ی خاص خودش به تو  مینوشاند که بی باده ی او مستی ای نیست .

تورا سوار بر مرکب عشق میکند و تو پر از نشاط و شور میشوی و متوجه میشوی که او به فریادت  میرسد و او دجال غم را از پای در می آورد  و اما وظیفه ی تو  آرام بودنست .گل ( به کسر گ) وجودت را مجنبان که شمس تبریزی تورا از مغلوبیت به غالبیت در آورد .

و بدان که باید گوی سرگردان او شوی چرا ! چون او آفتاب جان و دل  است . او قطره را گوهر مینماید  و جان را تا حضرت  جانان میکشد .باغ اسرار خداست  .اوست که وصل میدهد و ندای آسمانی را به گوش تو می رساند .او معمار توست . بلبل سرمست توست . روضه ی امید توست . تورا مست و خراب می کند  و تورا به سوی گلزار میکشاند .

استادا به سوی دل ما نگر  هرکه ز تو نیست جدا   او را  مرگ نیست  تو شه شطرنج فلکی و صاحب سخنان  نرم . بارگه تو عطاست . مست شوند چشم ها از سکرات چشم تو .پس ببین من عاجز و بی کس نیستم منتظرم که بهار تو برسد با تو یودن حیاط است و زندگی بی تو مرگ و فنا را تجربه میکنم .

برای من عشق تو بس است که آب  من باشد زیرا فرمودی : جان جان منم و بوی سلام تو را می شنوم .

کلمات کلیدی:

بحر ۱

وصل ۲

افتاب جان و دل ۳

کوی سرگردان تو ۴

کاه و گندم ۵

باده ۶

مرکب عشق ۷

جویبار راستی ۸

ندای آسمانی ۹

جان جان ۱۰

تا کجا ۱۱

باغ جان ۱۲

کلمات کلیدی و رمزی در کارگاه خلوت عشق تدریس میشود .