وي تحصيلات ابتدايي و متوسطه خود را در خوي و تهران گذراند و پس از گذراندن دوره ليسانس در دانشكده ادبيات دانشگاه تهران و بهره‌گيري از درس اساتيدي چون ملك‌الشعرا بهار، عبدالعظيم قريب، عباس اقبال، ابراهيم پورداود و بديع‌الزمان فروزانفر به درجه دكتري در زبان و ادبيات فارسي رسيد.
آثارِ پژوهشي او از نظر اصالت و دقت نظرهاي ابراز شده مورد توجه خاص ادب‌شناسان است.
بخش مهمي از فعاليت‌هاي علمي محمدامين رياحي در حوزه شناسايي و تصحيح متون كهن فارسي قرار دارد و كوشش‌هاي او در اين زمينه همچون مرصادالعباد و نزهة‌المجالس علاوه بر آنكه راهگشاي پژوهندگان متون فارسي از نظر روش تحقيق و تصحيح بوده، با توجه به يافته‌هاي تحقيقي ارائه‌ شده در مقدمه‌ها و تعليقات همواره مورد استفاده و استناد پژوهشگران در حوزه‌هاي ادب، تاريخ و فرهنگ ايران قرار داشته ‌است.
فصل مهمي از فعاليت‌هاي پژوهشي محمدامين رياحي مربوط به شاهنامه و فردوسي است.
بنياد شاهنامه فردوسي بنابر طرح پيشنهادي وي تأسيس شد و او از ابتداي تشكيل بنياد در سال ۱۳۵۰ عضويت هيئت امناي آن را داشت.
محمدامين رياحي از سال ۱۳۱۸ كه نخستين مقاله از او در مجله ارمغان به چاپ رسيد در بيش از 60 سال مقالات متعددي در مجلات منتشر كرد كه گزيده‌اي از آنها با عنوان 40 گفتار در ادب و تاريخ و فرهنگ ايران به چاپ رسيده است.
از فعاليت‌هاي مطبوعاتي او سردبيري هفته‌نامه مهرگان، مديريت مجله هفتگي كيهان فرهنگي (۱۳۳۵)، ماهنامه آموزش و پرورش (۱۳۴۱)، و فصلنامه سيمرغ را مي‌توان نام برد.
همچنين از وي اشعاري نيز به جا مانده‌است كه جايگاه خاصي در نزد شعرشناسان دارد.
محمدامين رياحي نخستين بار در ۱۳۳۷ در مقاله «منار شمس تبريز در خوي» نظريه قرار داشتن مدفن شمس تبريزي در اين محل را مطرح كرد و در تحقيقات بعدي با ارائه شواهد بيشتر به اثبات رساند، به‌ طوري كه اكنون مزار شمس تبريزي در خوي توسط غالب محققان ايراني شناخته شده است و همايش سالانه شمس تبريزي و مولوي در اين شهر برگزار مي‌شود.
محمدامين رياحي در ۲۵ ارديبهشت ماه ۱۳۸۸ در سن ۸۶ سالگي در تهران درگذشت

نوشته شده در ساعت توسط سعید خویی| |