وی همچنین تصریح کرد: باید تلاش کنیم با معرفی مشاهیر کشورمان، از حق خود در مجامع بین‌المللی و یونسکو دفاع کنیم. کشورهای افغانستان، تاجیکستان و... بخش‌هایی از ایران بزرگ بودند و ایران فرهنگی نیز در ایران بزرگ تجلی دارد و اکنون این بخش‌های جداشده تحت حال‌ و هوای ناسیونالیستی محصول سده‌ی اخیر، مدعی شده‌اند.

او در ادامه گفت: البته این مشاهیر در عالم اسلام هستند و یا جهانی‌اند و در قالب جغرافیا و زمان نمی‌گنجند و ما باید برای معرفی آن‌ها تلاش کنیم؛ در حالی‌که ما نیز تنها بر این شخصیت‌ها ادعا داریم؛ وگرنه آن‌ها در کشور ما از همه‌جای دیگر مظلوم‌ترند و جایگاهی را برای شاعرانی مانند مولانا و فردوسی نساخته‌ایم.

قلی‌زاده عنوان کرد: اشعار مولوی همه به زبان ‌فارسی است؛ بنابراین مولوی‌شناسان برجسته‌ باید در ایران باشند؛ اما اقدام خاصی در مولوی‌شناسی انجام نداده‌ایم. همچنین در جهان، نظامی را با ترجمه‌ی اشعارش در زبان‌ انگلیسی می‌شناسند؛ اما فارسی‌زبانان هنوز نمی‌توانند اشعار او را به‌درستی درک کنند و این‌ها درد است. هسته‌ی مرکزی آشنایی با این ادیبان باید در ایران باشد.

معاون بنیاد ایران‌شناسی آذربایجان غربی متذکر شد: به‌دلیل آن‌که نام بیش‌تر مشاهیر ما برگرفته از نام بزرگان اسلام است که لغات عربی است، عرب‌ها نیز گاه مدعی می‌شوند و آن‌ها را عرب می‌انگارند و ما باید تلاش کنیم که از حق خود در مجامع بین‌المللی دفاع کنیم و در ‌آتش فتنه‌ی استعمار در عالم اسلام قرار نگیریم.

نوشته شده در ساعت توسط سعید خویی| |