Shams-i Tabrizi and Rumi
By Nasir Shamsi

 Rumi's first meeting with Shams-i Tabrizi that turned him literally upside down,because of the mystical shock he experienced in his first encounter with a man gifted with extraordinary esoteric powers on the path of ' Salook' (a measure of nearness to God )-- the goal of all mystics-achieved through completely submitting 'self" (nafs) to the Most High to the point where it starts mirroring in its purified depth the reflection of the powers of the Most High

 عبداله عظیم آبادی

انگار همين ديروز بود كه در اطراف منارة شمس تبريزي بازي مي كرديم  و از ديدن آن غرق سرور و تعجب مي شديم و از خود مي پرسيديم كه اين همه شاخ قوچ را از كجا آورده اند؟ چگونه در اينجا كار گذاشته‌اند. چرا مردم ، اينجا را مقدس مي شمارند؟ از چه زماني و توسط چه كسي اين مناره  ساخته شده است؟

حجه الاسلام و المسلمين سيد رضي شكوري

امام جمعه شهرستان خوي در مراسم اختتاميه جشنواره شمس تبريزي  كه با حضور مهمانان خارجي و داخلي ، رياست محترم مجلس شوراي اسلامي و علاقمندان به مولانا و شمس تبريزي در سالن آمفي تئاتر اداره فرهنگ و ارشاد خوي ترتيب يافته بود، با تجليل از سوابق و خدمات دكتر حداد عادل رئيس مجلس شوراي اسلامي   در زمينه علل مهاجرت عارف بزرگ شمس تبريزي به شهرستان خوي اظهار داشتند:

به گزارش ايسنا، در مراسم اهداي اين تابلو، علي محبوبي ـ دبير همايش شمس و مولانا در سال 87 ـ به نيابت از يوسف بني ـ مدير كل موزه هاي قونيه تركيه و مسؤول بارگاه مولانا ـ تابلو سماع مولانا را به رييس شوراي اسلامي شهر خوي اهدا كرد.

هزار سال دود درنیابد او گردمس تبریز آن راه را به ما می آموزاند...

هله رفتیم و گرانی ز جمالت بردیم 

                جهت توشه ی ره ذکر وصالت بردیم

 تا که ما را و تورا تذکره ای باشد یاد

            دل خسته به تو دادیم وخیالت بردیم

 آن خیال رخ خوبت که قمر بنده ی اوست

              وان خم ابروی مانند هلالت بردیم

 چون کبوتر چو بپریم به تو بازآییم

       زانکه مااین پر و بال از پرو بالت ببریم

 هرکجا پرد فرعی به سوی اصل آید

         هرچه داریم همه از عز و جلالت ببریم

 شمس تبریز شنو خدمت ما را ز صبا

         گر شمال است و صبا هم ز شمالت ببریم

به لب شکر فشانت به ضمیر غیب دانت      که نه سخره جهانم نه زبون سرخ و زارم

به رخ چو آفتابت به حلاوت خطابت                که هزار ساله ره من ز ورای گرم وسردم

به هوای همچو رخشت به لوای روح بخشت     *که به جز تو کس نداند که کیم چگونه مردم *

به سعادت صباحت به قیامت صبوح               که سجل آسمان را به فر تو درنوردم

هله تا دوی نباشد کهن و نویی نباشد        که در این مقام عشرت  من از آن جمع فردم

بپریده از زمانه ز هوای دام و دانه                که در این قمار خانه چو هوای بی نبردم

alal al-Din Rumi, the Persian Sufi Sage and Poet, was born in Balkh on the 30^th September, 1207. His proper name was Mubammad, title Jalal al-Din and later "Khudawandagar", "lord". In his poetry he used the pen-name "khamush" (meaning "silent") and from the 15^th century came to be known as Mawlawi, the term deriving from his earlier title of Mulla-yi rum, "the learned master of Anatolia". His disciples, such as Ahmad Aflaki called him "The Greatest Mystery of God" (sirr Allah al-a'zam), while the Persian speaking world usually refers to him as Mawlana. In the West where his fame has spread steadily since the 19^th century he is usually known as Rumi, (meaning from Roman Anatolia).

Divan-e Shams is a masterpiece of wisdom and eloquence. It is often said that Rumi had attained the level of a "Perfect Master" and as such, he often dwelled in the spiritual realms that were rarely visited by others of this world. He attained heights that were attained by only a few before him or since.