سعید فرجی خویی - روزنامه اینترنتی خوی نیوز
وقتی قامت تکیده ی شمس تبریزی هفتصد سال پیش از جور اهل کین و حسادت مردم قونیه در خاک خوی آرام گرفت ، چه کسی گمان میکرد که خاک دارالصفاء خوی مسکن دایمی این ژولیده ی عاصی خواهد شد و چه کسی می دانست که چشمان مولوی بر درگاه خانه اش جاودانه دوخته خواهد شد تا در فراق یار به مراد خویش عاشقانه از ترکستان ایران (خوی) بسراید.
مشک گفتم زلف او را زین سخن بشکفت زلف
هندوی زولفش شکسته رو به ترکستان نهاد



